
Κοιλιοπλαστική και πρόπτωση πυελικών οργάνων: Πώς σχετίζονται μεταξύ τους;
Η κοιλιοπλαστική αποτελεί μία από τις συχνότερες επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής, ιδιαίτερα μετά από μεγάλη απώλεια βάρους ή αλλαγές που προκύπτουν μετά την εγκυμοσύνη στο σώμα μιας γυναίκας. Στόχος της είναι η αφαίρεση της περίσσειας δέρματος, ενώ συχνά συνδυάζεται και με αποκατάσταση της διάστασης των κοιλιακών μυών, βελτιώνοντας τόσο την αισθητική εικόνα όσο και τη λειτουργικότητα της περιοχής.
Όπως κάθε μεγάλο χειρουργείο, έτσι και τα χειρουργεία κοιλιοπλαστικής απαιτούν μια περίοδο προσεκτικής αποθεραπείας, που είναι αναγκαία για την επούλωση των ιστών και την επανεκπαίδευση των μυών της περιοχής. Ωστόσο, η αποθεραπεία μετά από χειρουργείο κοιλιοπλαστικής γίνεται σχεδόν αναγκαία, όταν προϋπάρχουν και διαταραχές του πυελικού εδάφους, όπως η πρόπτωση γεννητικών οργάνων.
Τι είναι η πρόπτωση πυελικών οργάνων;
Η πρόπτωση πυελικών οργάνων είναι η κατάσταση κατά την οποία οι ιστοί και οι μύες που στηρίζουν την ουροδόχο κύστη, τη μήτρα ή το έντερο εξασθενούν, με αποτέλεσμα τα όργανα να μετακινούνται χαμηλότερα από τη φυσιολογική τους θέση.
Τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Αίσθημα βάρους ή πίεσης στον κόλπο.
- Αίσθηση ότι «κάτι κατεβαίνει».
- Δυσκολία στην ούρηση ή στην αφόδευση.
- Ακράτεια ούρων ή επιδείνωση ήδη υπαρχόντων συμπτωμάτων.
- Ενόχληση κατά τη σωματική δραστηριότητα ή τη σεξουαλική επαφή.
Οι παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο πρόπτωσης πυελικών οργάνων είναι πολλοί και συνήθως δρουν συνδυαστικά. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι πολλαπλοί κολπικοί τοκετοί, η ηλικία, η εμμηνόπαυση, το αυξημένο σωματικό βάρος, η χρόνια δυσκοιλιότητα και γενικότερα καταστάσεις που αυξάνουν συστηματικά την ενδοκοιλιακή πίεση.
Πώς μπορεί η κοιλιοπλαστική να επηρεάσει το πυελικό έδαφος;
Κατά την κοιλιοπλαστική πραγματοποιείται συνήθως συρραφή των κοιλιακών μυών για αποκατάσταση της διάστασης των ορθών κοιλιακών. Η διαδικασία αυτή μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται η ενδοκοιλιακή πίεση.
Μία από τις θεωρίες που έχουν προταθεί είναι ότι ένα πιο άκαμπτο κοιλιακό τοίχωμα ενδέχεται να κατευθύνει μεγαλύτερο μέρος της ενδοκοιλιακής πίεσης προς το πυελικό έδαφος. Αν οι ιστοί της περιοχής είναι ήδη χαλαροί ή έχουν επιβαρυνθεί από προηγούμενες εγκυμοσύνες και τοκετούς, αυτή η επιπλέον φόρτιση θα μπορούσε θεωρητικά να συμβάλει στην εμφάνιση ή την επιδείνωση μιας πρόπτωσης.
Με απλά λόγια, η αυξημένη τάση/πίεση που δημιουργείται κατά την μετεγχειρητική φάση της κοιλιοπλαστικής, λόγω του οιδήματος, της μυϊκής αδυναμίας και της νέας θέσης των ιστών, μπορεί να αλληλεπιδράσει με την υπάρχουσα συνθήκη πρόπτωσης.
Είναι η κοιλιοπλαστική αιτία πρόπτωσης;
Η απάντηση είναι όχι!
Μέχρι σήμερα, τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα δεν υποστηρίζουν ότι η κοιλιοπλαστική αποτελεί ανεξάρτητη αιτία πρόπτωσης. Μπορεί, ωστόσο, να λειτουργήσει ως ένας ήπιος επιβαρυντικός παράγοντας σε γυναίκες με ΉΔΗ επιβαρυμένο πυελικό έδαφος ή άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες, που δεν αναζήτησαν:
- Εξειδικευμένη παρέμβαση για τις δυσλειτουργίες πυελικού εδάφους
- Μετεγχειρητική αποκατάσταση άμεσα μετά από το χειρουργείο της κοιλιοπλαστικής
Υπάρχουν περιπτώσεις που η κοιλιοπλαστική βελτιώνει το πυελικό έδαφος;
Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι μετά από αποκατάσταση της διάστασης των κοιλιακών, πολλές γυναίκες παρουσιάζουν:
- βελτίωση της ακράτειας ούρων,
- καλύτερο έλεγχο του κορμού,
- βελτίωση της σταθερότητας της λεκάνης,
- καλύτερη συνεργασία μεταξύ διαφράγματος, κοιλιακών μυών και πυελικού εδάφους.
Η εξήγηση είναι ότι όταν το κοιλιακό τοίχωμα λειτουργεί πιο αποτελεσματικά, βελτιώνεται και η συνολική μηχανική λειτουργία του κορμού. Αυτό μπορεί να μειώσει την καταπόνηση του πυελικού εδάφους αντί να την αυξήσει.
Ο σημαντικός ρόλος της φυσικοθεραπείας πυελικού εδάφους
Η φυσικοθεραπεία πυελικού εδάφους μπορεί να αποτελεί σημαντικό κομμάτι τόσο της προεγχειρητικής όσο και της μετεγχειρητικής φροντίδας.
Μέσα από μία εξατομικευμένη αξιολόγηση μπορούν να εντοπιστούν προϋπάρχουσες δυσλειτουργίες, όπως μειωμένη μυϊκή δύναμη, κακή συνεργασία των μυών του κορμού ή αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση κατά τις καθημερινές δραστηριότητες.
Η κατάλληλη εκπαίδευση βοηθά τη γυναίκα να ενεργοποιεί σωστά τους κοιλιακούς και τους μύες του πυελικού εδάφους, να επιστρέψει με ασφάλεια στην άσκηση και να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης ή επιδείνωσης συμπτωμάτων όπως η ακράτεια ούρων και η πρόπτωση.
Συμπέρασμα
Η σχέση μεταξύ κοιλιοπλαστικής και πρόπτωσης πυελικών οργάνων είναι πολύ πιο σύνθετη από όσο συχνά παρουσιάζεται.
Η επέμβαση δεν αποτελεί αποδεδειγμένη αιτία πρόπτωσης και δεν σημαίνει ότι κάθε γυναίκα που θα υποβληθεί σε κοιλιοπλαστική θα εμφανίσει προβλήματα στο πυελικό έδαφος. Αντίθετα, όταν υπάρχουν ήδη παράγοντες κινδύνου, μπορεί να λειτουργήσει ως ένας μικρός επιβαρυντικός παράγοντας και όχι ως η κύρια αιτία.
Για τον λόγο αυτό, κάθε γυναίκα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα. Η αξιολόγηση από εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή πυελικού εδάφους, σε συνεργασία με τον πλαστικό χειρουργό και τον φυσικοθεραπευτή που θα αναλάβει την αποθεραπεία μετά το χειρουργείο κοιλιοπλαστικής αποτελεί ένα άριστο παράδειγμα διεπιστημονικής συνεργασίας για την ασφαλέστερη αποκατάσταση μετά την επέμβαση.
Συγγραφή: Βουλγαρόγλου Δέσποινα
